[ خوشگذرانى و انكار گرايى ] ( آيهء 34 ) وَ مَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍ مّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِه‌ِى كفِرُونَ لغت : مترف يعنى كسى كه به او ثروت زياد و يا نعمت زياد داده شده و سوء استفاده از آن ، باعث طغيان و سركشى او شده است . تفسير : و ما در هيچ جامعهء بشرى پيامبرى بيم‌دهنده نفرستاديم مگر اين كه اشراف و خوش‌گذران‌هاى آن جامعه با تأكيد گفتند : ما به آنچه به آن فرستاده شده‌ايد كافريم . تخصيص تكذيب به مترفان به جهت آن است كه مهم‌ترين انگيزه براى تكذيب پيامبران ، تكبر و فرو رفتن در شهوات است و اينها غالباً در مترفان است . ( آيهء 35 ) وَ قَالُواْ نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَ لًا وَ أَوْلدًا وَ مَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ تفسير : و گفتند كه ما بيشتر از شما اموال و اولاد داريم و ما هيچ گاه عذاب نمىشويم . حاصل آن كه آنها امر آخرت را به دنيا قياس كرده و گفتند : چون خدا به ما در دنيا نعمت‌هاى بسيار عطا كرده پس ما را دوست دارد و در آخرت ما را به عذاب و عقوبت گرفتار و خوار نخواهد كرد ؛ و ندانستند كه دادن نعمت‌ها به جهت آن است كه بر آن شكرگزارى كنند و به پيامبران ايمان بياورند و به دستورهاى آنها عمل كنند . يا آنها منكر اصل عذاب شده گفتند : عذابى نخواهد بود تا به آن معذّب شويم .